Kontakt z żywiołem można budować na wiele sposobów. Niektórzy wybierają bezpośrednie trzymanie skrzydła, inni stoją przy maszcie, a jeszcze inni oddają kontrolę wiatru latawcowi unoszącemu się kilkanaście metrów nad wodą. Kitesurfing powstał z potrzeby wykorzystania większej przestrzeni powietrza, gdzie wiatr jest stabilniejszy.
Mechanika siły
Latawiec generuje ciąg poprzez różnicę ciśnień podobnie jak skrzydło samolotu. Dzięki długim linkom użytkownik otrzymuje siłę poziomą zamiast pionowej. Pozwala to osiągać prędkości większe niż prędkość wiatru.
To jedyny sport wodny, w którym energia pochodzi z wysokości, a nie z powierzchni.
Nauka przewidywania
Największym wyzwaniem jest interpretacja warunków. Zmienność podmuchów decyduje o bezpieczeństwie. Dlatego nauka zaczyna się na lądzie: sterowanie latawcem, odczytywanie kierunku i ocena akwenu.
Ruch i przestrzeń
Podczas ślizgu ciało przyjmuje pozycję przeciwną do kierunku ciągu. W efekcie powstaje napięcie przypominające jazdę na nartach po stromym stoku.
Psychologia prędkości
Duże prędkości wymuszają spokój. Każdy gwałtowny ruch kończy się utratą kontroli, dlatego doświadczeni pływający wykonują minimalne korekty.
Miejsce w ekosystemie sportów wodnych
Kitesurfing rozszerza możliwości — szczególnie na morzu. Uczy jednak największej odpowiedzialności za warunki.